Omschrijving
Alfama is de oudste wijk van Lissabon, een wirwar van steile steegjes, trappen en piepkleine pleintjes die van de heuvel van het Castelo de São Jorge naar de Taag lopen: wasgoed dat voor de ramen hangt te drogen, kleine kruidenierszaakjes en tavernes, en 's avonds fado die uit de restaurants opklinkt.
Het stratenplan herinnert nog aan de Moorse stad, toen Alfama heel Lissabon was. De aardbeving van 1755 spaarde de wijk grotendeels, dus is ze nog altijd een doolhof van smalle straatjes en trappen. Ondanks de drukte van bezoekers voelt ze nog als een oud dorp, met een kleine, hechte gemeenschap.
De wijk is ook een plek van uitzichten. Het Miradouro de Santa Luzia, gebouwd op resten van de Moorse muren naast de gelijknamige kerk, en het nabije Miradouro das Portas do Sol kijken over de daken uit op de rivier.
Aan de randen staan verschillende grote kerken van Lissabon. De Kathedraal van Lissabon, de oudste van de stad, dateert uit de 12e tot 14e eeuw. Verder naar het oosten bewaart het klooster São Vicente de Fora de graven van de koningen uit het huis Bragança, en de koepelkerk Santa Engrácia is het Nationaal Pantheon geworden.
Fado hoort hier thuis. De wijk staat bekend om haar fadohuizen, en het Fadomuseum is hier gevestigd, boven een oud waterreservoir dat je nog kunt bezoeken.
Tram 28, die sinds 1901 rijdt, klimt door Alfama met haltes bij de kathedraal, Santa Luzia en Portas do Sol.
De naam komt van het Arabische al-hamma, 'warme bronnen'. De heuvel verbergt echt mineraalbronnen, sommige warmer dan 20 °C: minstens sinds de 17e eeuw voedden ze openbare badhuizen, die tot begin 20e eeuw open bleven, en oude fonteinen zoals de Chafariz de El-Rei en de Chafariz de Dentro.
Na de middeleeuwen trokken de rijken naar het westen, en werd Alfama het thuis van vissers, zeelieden en armen. In de jaren 1980 was het een van de probleemwijken van de stad; de langzame restauratie begon halverwege de jaren 1990.
Op zijn levendigst zie je de wijk in de nacht van Sint-Antonius, van 12 op 13 juni, wanneer de volksfeesten voor de heiligen de steegjes vullen.
Niet missen
• Miradouro de Santa Luzia.
• Miradouro das Portas do Sol.
• De Kathedraal van Lissabon.
• Het Fadomuseum.
• De nacht van Sint-Antonius.
Wist je dat?
• Dankzij zijn bronnen was Alfama vóór de bouw van het grote aquaduct het deel van Lissabon met de minste watertekorten.
Het stratenplan herinnert nog aan de Moorse stad, toen Alfama heel Lissabon was. De aardbeving van 1755 spaarde de wijk grotendeels, dus is ze nog altijd een doolhof van smalle straatjes en trappen. Ondanks de drukte van bezoekers voelt ze nog als een oud dorp, met een kleine, hechte gemeenschap.
De wijk is ook een plek van uitzichten. Het Miradouro de Santa Luzia, gebouwd op resten van de Moorse muren naast de gelijknamige kerk, en het nabije Miradouro das Portas do Sol kijken over de daken uit op de rivier.
Aan de randen staan verschillende grote kerken van Lissabon. De Kathedraal van Lissabon, de oudste van de stad, dateert uit de 12e tot 14e eeuw. Verder naar het oosten bewaart het klooster São Vicente de Fora de graven van de koningen uit het huis Bragança, en de koepelkerk Santa Engrácia is het Nationaal Pantheon geworden.
Fado hoort hier thuis. De wijk staat bekend om haar fadohuizen, en het Fadomuseum is hier gevestigd, boven een oud waterreservoir dat je nog kunt bezoeken.
Tram 28, die sinds 1901 rijdt, klimt door Alfama met haltes bij de kathedraal, Santa Luzia en Portas do Sol.
De naam komt van het Arabische al-hamma, 'warme bronnen'. De heuvel verbergt echt mineraalbronnen, sommige warmer dan 20 °C: minstens sinds de 17e eeuw voedden ze openbare badhuizen, die tot begin 20e eeuw open bleven, en oude fonteinen zoals de Chafariz de El-Rei en de Chafariz de Dentro.
Na de middeleeuwen trokken de rijken naar het westen, en werd Alfama het thuis van vissers, zeelieden en armen. In de jaren 1980 was het een van de probleemwijken van de stad; de langzame restauratie begon halverwege de jaren 1990.
Op zijn levendigst zie je de wijk in de nacht van Sint-Antonius, van 12 op 13 juni, wanneer de volksfeesten voor de heiligen de steegjes vullen.
Niet missen
• Miradouro de Santa Luzia.
• Miradouro das Portas do Sol.
• De Kathedraal van Lissabon.
• Het Fadomuseum.
• De nacht van Sint-Antonius.
Wist je dat?
• Dankzij zijn bronnen was Alfama vóór de bouw van het grote aquaduct het deel van Lissabon met de minste watertekorten.