Omschrijving
De Avenida da Liberdade is de grote boulevard van Lissabon, een rechte, met bomen omzoomde laan van 90 meter breed die loopt van het Restauradoresplein tot het plein van de markies van Pombal. Ze markeert de ingang van de Baixa en is de elegantste straat van de stad.
Voor de laan was er een park waar het volk niet in mocht. De Passeio Público, de „Openbare Promenade”, ging open in 1764, maar was ommuurd en tot 1821 voorbehouden aan de adel, toen koning Johan VI de muren liet slopen.
Toen Lissabon naar het noorden groeide, werd het park opgeofferd. Tussen 1879 en 1886 legde stadsingenieur Frederico Ressano Garcia op die plek een laan aan naar het voorbeeld van de Parijse boulevards en de Champs-Élysées. Ze was bedoeld om verder naar het noorden door te lopen, door wat nu het gazon van het Eduardo VII-park is, maar het plan hield daar op.
Iets van het oude park bleef bewaard. De beelden van de rivieren Taag en Douro, toegevoegd in 1835, staan nog tussen de bomen. Monumenten voor de schrijvers Almeida Garrett en Alexandre Herculano kwamen later, en in 1931 het gedenkteken voor de doden van de Grote Oorlog.
Sinds 2022 zijn auto’s op zondag en feestdagen verboden, de beste dagen om er te wandelen.
Veel van de rest ging verloren. Vanaf het midden van de 20e eeuw werden veel van de oorspronkelijke gebouwen gesloopt voor kantoren en hotels, onder andere het paleis Barata Salgueiro in 1970. Toen opende in 2004 Louis Vuitton zijn winkel, volgden in 2008 Prada en Gucci, en werd de Avenida de luxestraat van Lissabon.
Ook ambassades, luxehotels en drie metrostations liggen eraan. Het is de natuurlijke route van het oude centrum naar het park en de moderne stad in het noorden. De metro stopt bij Restauradores, Avenida en Marquês de Pombal, één aan elk uiteinde en één bij het midden.
Voor de laan was er een park waar het volk niet in mocht. De Passeio Público, de „Openbare Promenade”, ging open in 1764, maar was ommuurd en tot 1821 voorbehouden aan de adel, toen koning Johan VI de muren liet slopen.
Toen Lissabon naar het noorden groeide, werd het park opgeofferd. Tussen 1879 en 1886 legde stadsingenieur Frederico Ressano Garcia op die plek een laan aan naar het voorbeeld van de Parijse boulevards en de Champs-Élysées. Ze was bedoeld om verder naar het noorden door te lopen, door wat nu het gazon van het Eduardo VII-park is, maar het plan hield daar op.
Iets van het oude park bleef bewaard. De beelden van de rivieren Taag en Douro, toegevoegd in 1835, staan nog tussen de bomen. Monumenten voor de schrijvers Almeida Garrett en Alexandre Herculano kwamen later, en in 1931 het gedenkteken voor de doden van de Grote Oorlog.
Sinds 2022 zijn auto’s op zondag en feestdagen verboden, de beste dagen om er te wandelen.
Veel van de rest ging verloren. Vanaf het midden van de 20e eeuw werden veel van de oorspronkelijke gebouwen gesloopt voor kantoren en hotels, onder andere het paleis Barata Salgueiro in 1970. Toen opende in 2004 Louis Vuitton zijn winkel, volgden in 2008 Prada en Gucci, en werd de Avenida de luxestraat van Lissabon.
Ook ambassades, luxehotels en drie metrostations liggen eraan. Het is de natuurlijke route van het oude centrum naar het park en de moderne stad in het noorden. De metro stopt bij Restauradores, Avenida en Marquês de Pombal, één aan elk uiteinde en één bij het midden.