Omschrijving
De miradouros van Lissabon zijn de terrassen en tuinen op zijn heuvels waar de hele stad voor je opengaat: rode daken, kerkkoepels, het kasteel en de Taag. Elk toont een ander Lissabon, en een paar hebben een verhaal dat niets met het uitzicht te maken heeft.
Het terras van São Pedro de Alcântara, aan de rand van het Bairro Alto, is de klassieker. Het kijkt uit over het oosten van Lissabon naar het Castelo de São Jorge, de kathedraal en de zuidoever van de rivier, en een tegelkaart bij de balustrade noemt de bezienswaardigheden. Bij zonsondergang lichten de oriëntatiepunten op.
Het werd in de 18e eeuw ontworpen door architect João Pedro Ludovice, maar de aardbeving van 1755 onderbrak de plannen en jarenlang was het terrein een vuilnisbelt. In 1830 werd het een moestuin, in 1835 een openbare tuin, en in zijn huidige vorm ging het open in 1864. Na donker is het een ontmoetingsplek voor Lissabonners.
Het hoogste van allemaal is de Senhora do Monte, in Graça, naast een piepklein oud kluisje gewijd aan Sint-Genesius. Volgens de overlevering sloeg Alfons Henriques hier in 1147 zijn kamp op voordat hij Lissabon innam. Het uitzicht reikt tot het kasteel, de Mouraria, het centrum en het bos van Monsanto.
Een paar stappen verder, in de wijk Graça, ligt het terras Sophia de Mello Breyner Andresen, vernoemd naar de dichteres, voor een augustijnenklooster gesticht in 1271, met een café en een buste van de dichteres. Alleen de Senhora do Monte kan zich qua uitzicht met dit terras meten.
Richting Alfama kijkt Santa Luzia uit over daken en kerkkoepels, zoals die van Santa Engrácia, en haar muren dragen moderne tegelpanelen: de Praça do Comércio vóór de aardbeving en christenen die het kasteel van São Jorge aanvallen.
Portas do Sol is vernoemd naar een poort in de Moorse muren, verwoest in de aardbeving van 1755. Het kijkt uit over de daken van Alfama tot aan de rivier en heeft een bronzen standbeeld van Sint-Vincentius uit 1949.
Aan de andere kant van de stad heeft de tuin van Santa Catarina een marmeren standbeeld van Adamastor, de zeereus uit de Lusiaden van Camões, uit 1927. In 1877 wilde een man die in Brazilië rijk was geworden een groot gebouw op de heuvel neerzetten. De stad zei nee en maakte er een tuin van.
Niet missen
• De zonsondergang bij São Pedro de Alcântara.
• De tegels van Santa Luzia.
• Senhora do Monte.
• Adamastor bij Santa Catarina.
Wist je dat?
• Lissabon is volgens de traditie gebouwd op zeven heuvels, en bijna elke heuveltop heeft zijn terras.
• De Glória-kabelspoorweg klimt naar het terras van São Pedro de Alcântara.
Het terras van São Pedro de Alcântara, aan de rand van het Bairro Alto, is de klassieker. Het kijkt uit over het oosten van Lissabon naar het Castelo de São Jorge, de kathedraal en de zuidoever van de rivier, en een tegelkaart bij de balustrade noemt de bezienswaardigheden. Bij zonsondergang lichten de oriëntatiepunten op.
Het werd in de 18e eeuw ontworpen door architect João Pedro Ludovice, maar de aardbeving van 1755 onderbrak de plannen en jarenlang was het terrein een vuilnisbelt. In 1830 werd het een moestuin, in 1835 een openbare tuin, en in zijn huidige vorm ging het open in 1864. Na donker is het een ontmoetingsplek voor Lissabonners.
Het hoogste van allemaal is de Senhora do Monte, in Graça, naast een piepklein oud kluisje gewijd aan Sint-Genesius. Volgens de overlevering sloeg Alfons Henriques hier in 1147 zijn kamp op voordat hij Lissabon innam. Het uitzicht reikt tot het kasteel, de Mouraria, het centrum en het bos van Monsanto.
Een paar stappen verder, in de wijk Graça, ligt het terras Sophia de Mello Breyner Andresen, vernoemd naar de dichteres, voor een augustijnenklooster gesticht in 1271, met een café en een buste van de dichteres. Alleen de Senhora do Monte kan zich qua uitzicht met dit terras meten.
Richting Alfama kijkt Santa Luzia uit over daken en kerkkoepels, zoals die van Santa Engrácia, en haar muren dragen moderne tegelpanelen: de Praça do Comércio vóór de aardbeving en christenen die het kasteel van São Jorge aanvallen.
Portas do Sol is vernoemd naar een poort in de Moorse muren, verwoest in de aardbeving van 1755. Het kijkt uit over de daken van Alfama tot aan de rivier en heeft een bronzen standbeeld van Sint-Vincentius uit 1949.
Aan de andere kant van de stad heeft de tuin van Santa Catarina een marmeren standbeeld van Adamastor, de zeereus uit de Lusiaden van Camões, uit 1927. In 1877 wilde een man die in Brazilië rijk was geworden een groot gebouw op de heuvel neerzetten. De stad zei nee en maakte er een tuin van.
Niet missen
• De zonsondergang bij São Pedro de Alcântara.
• De tegels van Santa Luzia.
• Senhora do Monte.
• Adamastor bij Santa Catarina.
Wist je dat?
• Lissabon is volgens de traditie gebouwd op zeven heuvels, en bijna elke heuveltop heeft zijn terras.
• De Glória-kabelspoorweg klimt naar het terras van São Pedro de Alcântara.