Omschrijving
Het Marinemuseum (Museu de Marinha) is het maritieme museum van Portugal, in Belém, in de westvleugel van het Jerónimos-klooster en in een moderne uitbreiding in het noorden. Het vertelt over het leven van Portugal op zee, van het tijdperk van de ontdekkingen tot nu.
De collectie begon met een koning die van de zee hield. In 1863 gaf Lodewijk I, een fervent zeiler en bestudeerder van de oceanen, opdracht de herinnering aan het zeeleven van Portugal te verzamelen.
Na vele verhuizingen, onder andere vanaf 1949 naar het paleis van de graven van Farrobo in Laranjeiras, vond het museum in 1962 een thuis in de westvleugel van de Jerónimos.
Van zo’n 20.000 voorwerpen zijn er ongeveer 6.000 te zien. Er zijn schaalmodellen van galeien en schepen uit het tijdperk van de ontdekkingen tot de 19e eeuw, navigatie-instrumenten en zeekaarten, schilderijen, uniformen en wapens.
Daartussen zijn het draagbare houten altaar van Vasco da Gama en globes uit de 17e eeuw waarop Australië nog ontbreekt. Het documentatiecentrum bewaart 14.500 boeken en ongeveer 120.000 beelden.
De koninklijke barken staan in een eigen paviljoen, het Galeienpaviljoen, eind jaren vijftig gebouwd als het eerste gebouw in Portugal dat helemaal nieuw werd gemaakt voor een museumcollectie. De koninklijke brigantijn, gebouwd in 1780, werd in 1957 voor het laatst op de Taag geroeid, voor het bezoek van koningin Elizabeth II.
Mis de koninklijke hutten van het jacht Amélia niet, en het watervliegtuig Santa Cruz, een Fairey III die de Atlantische Oceaan overstak, tentoongesteld naast het allereerste vliegtuig van de Portugese marine, een FBA Type B-vliegboot.
Het museum wordt beheerd door de Portugese marine, en de vaste tentoonstelling beslaat meer dan 16.000 vierkante meter, dus het loont om er echt tijd voor uit te trekken.
Het deelt de neomanuelijnse westvleugel van de Jerónimos met het Nationaal Archeologisch Museum.
De collectie begon met een koning die van de zee hield. In 1863 gaf Lodewijk I, een fervent zeiler en bestudeerder van de oceanen, opdracht de herinnering aan het zeeleven van Portugal te verzamelen.
Na vele verhuizingen, onder andere vanaf 1949 naar het paleis van de graven van Farrobo in Laranjeiras, vond het museum in 1962 een thuis in de westvleugel van de Jerónimos.
Van zo’n 20.000 voorwerpen zijn er ongeveer 6.000 te zien. Er zijn schaalmodellen van galeien en schepen uit het tijdperk van de ontdekkingen tot de 19e eeuw, navigatie-instrumenten en zeekaarten, schilderijen, uniformen en wapens.
Daartussen zijn het draagbare houten altaar van Vasco da Gama en globes uit de 17e eeuw waarop Australië nog ontbreekt. Het documentatiecentrum bewaart 14.500 boeken en ongeveer 120.000 beelden.
De koninklijke barken staan in een eigen paviljoen, het Galeienpaviljoen, eind jaren vijftig gebouwd als het eerste gebouw in Portugal dat helemaal nieuw werd gemaakt voor een museumcollectie. De koninklijke brigantijn, gebouwd in 1780, werd in 1957 voor het laatst op de Taag geroeid, voor het bezoek van koningin Elizabeth II.
Mis de koninklijke hutten van het jacht Amélia niet, en het watervliegtuig Santa Cruz, een Fairey III die de Atlantische Oceaan overstak, tentoongesteld naast het allereerste vliegtuig van de Portugese marine, een FBA Type B-vliegboot.
Het museum wordt beheerd door de Portugese marine, en de vaste tentoonstelling beslaat meer dan 16.000 vierkante meter, dus het loont om er echt tijd voor uit te trekken.
Het deelt de neomanuelijnse westvleugel van de Jerónimos met het Nationaal Archeologisch Museum.