Omschrijving
Het Nationaal Koetsenmuseum in Belém bewaart de koninklijke koetsen van Portugal: zo’n 9.000 voorwerpen, van vergulde staatsiekoetsen tot kinderwagens. Het is verdeeld over een lang modern gebouw en de oude Koninklijke Rijschool, die aan weerszijden van de straat tegenover elkaar liggen.
De sterren zijn drie koetsen, gesneden en verguld in Italiaanse barok, onder wie de Koets van de Oceanen. Ze waren van de markies van Fontes: in 1716 stuurde koning Johan V hem als gezant naar paus Clemens XI in Rome, en een gezant moest met stijl aankomen.
De collectie vertelt hoe het vervoer met trekdieren zich aan de hoven van Europa ontwikkelde, van de 16e tot de 19e eeuw, tot de auto kwam. Het oudste voertuig is de koets van Filips II van Portugal, die er in 1619 tijdens zijn bezoek gebruik van maakte.
Naast de koetsen zijn er draagstoelen, draagbaren, tuigage en de uniformen van hofbeambten. Er hangen ook portretten van de koningen en koninginnen van Bragança, onder wie Catharina van Bragança, die trouwde met Karel II van Engeland. Sommig tuig was een geschenk uit verre landen, uit Marokko, India en Brazilië, voor de Portugese vorsten.
Het was het idee van koningin Amélia. In 1905 verzamelde ze de koninklijke koetsen uit de stallen van de paleizen en stelde ze tentoon in de Koninklijke Rijschool van Belém, waar het hof vroeger vanaf de galerijen paardenspelen bekeek. Het was het eerste koetsenmuseum ter wereld.
De ruimte was nooit genoeg. In 2015 verhuisde het grootste deel van de collectie naar de overkant van de straat, in een lange witte doos op veertien pijlers van de Braziliaanse Pritzker-winnaar Paulo Mendes da Rocha. De oude rijschool, met zijn beschilderde plafonds, toont nog steeds een deel ervan.
De collectie omvat ook de landauer waarin koning Carlos en zijn troonopvolger in 1908 werden doodgeschoten, een herinnering dat deze voertuigen ook het toneel van de geschiedenis waren.
De sterren zijn drie koetsen, gesneden en verguld in Italiaanse barok, onder wie de Koets van de Oceanen. Ze waren van de markies van Fontes: in 1716 stuurde koning Johan V hem als gezant naar paus Clemens XI in Rome, en een gezant moest met stijl aankomen.
De collectie vertelt hoe het vervoer met trekdieren zich aan de hoven van Europa ontwikkelde, van de 16e tot de 19e eeuw, tot de auto kwam. Het oudste voertuig is de koets van Filips II van Portugal, die er in 1619 tijdens zijn bezoek gebruik van maakte.
Naast de koetsen zijn er draagstoelen, draagbaren, tuigage en de uniformen van hofbeambten. Er hangen ook portretten van de koningen en koninginnen van Bragança, onder wie Catharina van Bragança, die trouwde met Karel II van Engeland. Sommig tuig was een geschenk uit verre landen, uit Marokko, India en Brazilië, voor de Portugese vorsten.
Het was het idee van koningin Amélia. In 1905 verzamelde ze de koninklijke koetsen uit de stallen van de paleizen en stelde ze tentoon in de Koninklijke Rijschool van Belém, waar het hof vroeger vanaf de galerijen paardenspelen bekeek. Het was het eerste koetsenmuseum ter wereld.
De ruimte was nooit genoeg. In 2015 verhuisde het grootste deel van de collectie naar de overkant van de straat, in een lange witte doos op veertien pijlers van de Braziliaanse Pritzker-winnaar Paulo Mendes da Rocha. De oude rijschool, met zijn beschilderde plafonds, toont nog steeds een deel ervan.
De collectie omvat ook de landauer waarin koning Carlos en zijn troonopvolger in 1908 werden doodgeschoten, een herinnering dat deze voertuigen ook het toneel van de geschiedenis waren.