Omschrijving
Het Padrão dos Descobrimentos (Monument der Ontdekkingen) is een 56 meter hoge plaat van lichte steen aan de oever van de Taag in Belém, in de vorm van de boeg van een karveel: Hendrik de Zeevaarder leidt een stoet ontdekkingsreizigers, koningen en dichters naar de open zee.
Het staat precies aan het stuk rivier waar de schepen vertrokken naar Indië en het Oosten, en het eert de Portugese ontdekkingstijd van de 15e en 16e eeuw. Vanaf het terras bovenop, te bereiken met de lift of via 267 treden, zie je de Toren van Belém en het Mosteiro dos Jerónimos, die allebei in diezelfde tijd zijn gebouwd.
De beelden zijn het hart van het monument. Op de boeg staat Hendrik de Zeevaarder, met een scheepsmodel in zijn handen. Achter hem dringen de figuren langs twee hellingen naar voren, elk vooroverbuigend naar de onbekende zee.
Aan de oostkant staan de zeevaarders: Vasco da Gama, die de zeeroute naar Indië vond, Pedro Álvares Cabral, die Brazilië bereikte, Ferdinand Magellaan en Bartolomeu Dias.
De westkant mengt zeevaarders met kroniekschrijvers, missionarissen en kunstenaars: de dichter Luís de Camões, de schilder Nuno Gonçalves, de wiskundige Pedro Nunes. Tussen hen staat één enkele vrouw, koningin Filippa van Lancaster.
Op de grond ervoor ligt de windroos, 50 meter in doorsnee, gemaakt van verschillende soorten kalksteen. In het midden laat een wereldkaart van 14 meter de routes van de Portugese kraken en karvelen zien. Het plein was een geschenk van de regering van Zuid-Afrika.
Binnen zijn in een auditorium en tentoonstellingszalen meestal een multimediashow over de geschiedenis van Lissabon en tijdelijke tentoonstellingen te zien.
De eerste versie was maar tijdelijk. Architect José Ângelo Cottinelli Telmo en beeldhouwer Leopoldo de Almeida maakten haar in 1940 voor de Tentoonstelling van de Portugese Wereld, van gips en werk over staal, en drie jaar later werd ze afgebroken.
Het stenen monument volgde in 1960, groter dan het eerste, voor de 500e sterfdag van Hendrik de Zeevaarder. Net als het origineel weerspiegelt het de romantische, geïdealiseerde kijk op de ontdekkingen die het Estado Novo-regime van Salazar uitdroeg.
De eerste 25 jaar was het een monument en verder niets: het cultureel centrum dat de weg naar boven opende, kwam pas in 1985.
Niet missen
• Hendrik de Zeevaarder op de boeg.
• De windroos met de wereldkaart.
• Het uitzicht vanaf het terras.
Wist je dat?
• Het opschrift aan de noordkant draagt het op 'aan prins Hendrik en de Portugezen die de wegen van de zee ontdekten'.
• De wereldkaart was te zien in The Amazing Race, waar teams de route van Magellaan rond de wereld moesten opmeten.
Het staat precies aan het stuk rivier waar de schepen vertrokken naar Indië en het Oosten, en het eert de Portugese ontdekkingstijd van de 15e en 16e eeuw. Vanaf het terras bovenop, te bereiken met de lift of via 267 treden, zie je de Toren van Belém en het Mosteiro dos Jerónimos, die allebei in diezelfde tijd zijn gebouwd.
De beelden zijn het hart van het monument. Op de boeg staat Hendrik de Zeevaarder, met een scheepsmodel in zijn handen. Achter hem dringen de figuren langs twee hellingen naar voren, elk vooroverbuigend naar de onbekende zee.
Aan de oostkant staan de zeevaarders: Vasco da Gama, die de zeeroute naar Indië vond, Pedro Álvares Cabral, die Brazilië bereikte, Ferdinand Magellaan en Bartolomeu Dias.
De westkant mengt zeevaarders met kroniekschrijvers, missionarissen en kunstenaars: de dichter Luís de Camões, de schilder Nuno Gonçalves, de wiskundige Pedro Nunes. Tussen hen staat één enkele vrouw, koningin Filippa van Lancaster.
Op de grond ervoor ligt de windroos, 50 meter in doorsnee, gemaakt van verschillende soorten kalksteen. In het midden laat een wereldkaart van 14 meter de routes van de Portugese kraken en karvelen zien. Het plein was een geschenk van de regering van Zuid-Afrika.
Binnen zijn in een auditorium en tentoonstellingszalen meestal een multimediashow over de geschiedenis van Lissabon en tijdelijke tentoonstellingen te zien.
De eerste versie was maar tijdelijk. Architect José Ângelo Cottinelli Telmo en beeldhouwer Leopoldo de Almeida maakten haar in 1940 voor de Tentoonstelling van de Portugese Wereld, van gips en werk over staal, en drie jaar later werd ze afgebroken.
Het stenen monument volgde in 1960, groter dan het eerste, voor de 500e sterfdag van Hendrik de Zeevaarder. Net als het origineel weerspiegelt het de romantische, geïdealiseerde kijk op de ontdekkingen die het Estado Novo-regime van Salazar uitdroeg.
De eerste 25 jaar was het een monument en verder niets: het cultureel centrum dat de weg naar boven opende, kwam pas in 1985.
Niet missen
• Hendrik de Zeevaarder op de boeg.
• De windroos met de wereldkaart.
• Het uitzicht vanaf het terras.
Wist je dat?
• Het opschrift aan de noordkant draagt het op 'aan prins Hendrik en de Portugezen die de wegen van de zee ontdekten'.
• De wereldkaart was te zien in The Amazing Race, waar teams de route van Magellaan rond de wereld moesten opmeten.