Omschrijving
Het Paleis van Fronteira (Palácio dos Marqueses de Fronteira) is een paleis met tuin uit de 17e eeuw aan de rand van het bospark Monsanto in Lissabon, nog steeds het huis van de markiezen van Fronteira. Het is een nationaal monument, en zijn tegels vertellen verhalen, sommige ervan grappen.
Apen die trompet spelen, ridders die in een vijver weerspiegeld worden en een rij Portugese koningen waarvan er drie ontbreken: het paleis zit vol verrassingen. Alleen enkele kamers, de bibliotheek en de tuin zijn voor bezoekers open, en de familie woont er nog steeds.
Het werd in 1671–72 gebouwd als jachtverblijf voor João de Mascarenhas, die markies van Fronteira werd gemaakt voor zijn trouw aan de Bragança’s in de oorlog die Portugal van Spanje bevrijdde. Het ligt in een rustige buurt, bij het park, ver van het stadscentrum.
Die oorlog is overal. In de Slagenzaal tonen tegelpanelen de veldslagen een voor een, onder andere Montijo, Ameixial en Montes Claros, en in één detail strijdt de markies zelf tegen een Spaanse generaal. De eetzaal hangt vol portretten van de adel, in sommige gevallen van Domingos António de Sequeira.
In de tuin, van zo’n vijfenhalve hectare, tonen tegelpanelen de kunsten, mythologische figuren en de seizoenen, en zijn heggen geknipt om ze voor te stellen. Ridders, de voorvaderen van de familie, spiegelen zich in het water van een grote vijver.
Twee trappen leiden naar een galerij waarvan de nissen de bustes van de koningen van Portugal bevatten. De drie Filippussen, de Spaanse koningen die het land hadden geregeerd, ontbreken.
Volgens de legende werd het porselein dat bij de inwijding van het paleis werd gebruikt, waarbij de toekomstige koning Peter had gegeten, stukgeslagen zodat niemand het nog zou gebruiken. De scherven, met schelpen en stenen, versieren de gevel van de kapel, het oudste deel van het paleis.
Apen die trompet spelen, ridders die in een vijver weerspiegeld worden en een rij Portugese koningen waarvan er drie ontbreken: het paleis zit vol verrassingen. Alleen enkele kamers, de bibliotheek en de tuin zijn voor bezoekers open, en de familie woont er nog steeds.
Het werd in 1671–72 gebouwd als jachtverblijf voor João de Mascarenhas, die markies van Fronteira werd gemaakt voor zijn trouw aan de Bragança’s in de oorlog die Portugal van Spanje bevrijdde. Het ligt in een rustige buurt, bij het park, ver van het stadscentrum.
Die oorlog is overal. In de Slagenzaal tonen tegelpanelen de veldslagen een voor een, onder andere Montijo, Ameixial en Montes Claros, en in één detail strijdt de markies zelf tegen een Spaanse generaal. De eetzaal hangt vol portretten van de adel, in sommige gevallen van Domingos António de Sequeira.
In de tuin, van zo’n vijfenhalve hectare, tonen tegelpanelen de kunsten, mythologische figuren en de seizoenen, en zijn heggen geknipt om ze voor te stellen. Ridders, de voorvaderen van de familie, spiegelen zich in het water van een grote vijver.
Twee trappen leiden naar een galerij waarvan de nissen de bustes van de koningen van Portugal bevatten. De drie Filippussen, de Spaanse koningen die het land hadden geregeerd, ontbreken.
Volgens de legende werd het porselein dat bij de inwijding van het paleis werd gebruikt, waarbij de toekomstige koning Peter had gegeten, stukgeslagen zodat niemand het nog zou gebruiken. De scherven, met schelpen en stenen, versieren de gevel van de kapel, het oudste deel van het paleis.